exclusivity
اسم — انحصار
حالت منحصر به فرد بودن؛ محدودیت به یک شخص، گروه یا منطقه خاص.
The state of being exclusive; restriction to a particular person, group, or area.
«این برند تصویری از انحصار را حفظ میکند.»
“The brand maintains an image of exclusivity.”
«آنها قراردادی امضا کردند که به آنها انحصار در منطقه را میدهد.»
“They signed a contract that grants them exclusivity in the region.”
تفاوت با واژههای مشابه
رسمی. به طور خاص به مالکیت یا کنترل انحصاری عرضه یا تجارت یک کالا یا خدمات اشاره دارد. 'یک شرکت انحصار بازار را دارد' درست است. 'Exclusivity' گستردهتر است و به حقوق، دسترسی یا روابط نیز اشاره دارد.
Formal. Refers specifically to the exclusive possession or control of the supply of or trade in a commodity or service. 'A company has a monopoly on the market' works. 'Exclusivity' is broader, applying to rights, access, or relationships.
روزمره. به ویژگی یکتا بودن در نوع خود اشاره دارد. 'منحصربهفردی سبک او' درست است. 'Exclusivity' به محدودیت عمدی یا دسترسی ویژه اشاره دارد، نه فقط یکتا بودن.
Everyday. Refers to the quality of being the only one of its kind. 'The uniqueness of her style' works. 'Exclusivity' implies deliberate restriction or special access, not just being one-of-a-kind.