adjective (صفت)technicalcomparative (تفضیلی): more expulsivesuperlative (عالی): most expulsive
صفت — خارجکننده
خارجکنندهدافع
باعث یا تمایل به بیرون راندن یا اخراج چیزی بودن.
Causing or tending to force out or expel something.
«رفلکس دافعه به بیرون راندن اجسام خارجی از بدن کمک میکند.»
“The expulsive reflex helps expel foreign objects from the body.”
«برخی داروها خاصیت خارجکنندگی برای پاککردن مخاط دارند.»
“Certain drugs have expulsive properties to clear mucus.”