verb (فعل)commonpast (گذشته): fledpast participle (مفعولی): fled-ing (حال): fleeing3rd (سوم): flees
فعل — فرار کردن
فرار کردنگریختن
سریع فرار کردن از خطر یا مشکل.
Running away from danger or trouble quickly.
«مردم از سیل فرار میکردند.»
“The people were fleeing the flood.”
«او برای فرار از دستگیری کشور را ترک میکند.»
“He is fleeing the country to avoid arrest.”
تفاوت با واژههای مشابه
escape— فرار کردن
رایج. معمولاً وقتی تاکید بر ترک خطر است، قابل جایگزینی است.
Common. Usually interchangeable when emphasizing leaving danger.