forage
for·age/ˈfɒrɪdʒ/
verb (فعل)commonpast (گذشته): foragedpast participle (مفعولی): foraged-ing (حال): foraging3rd (سوم): forages
فعل — جویای غذا بودن
جویای غذا بودنجستجوی خوراکمرتعیابی
بهطور گسترده برای یافتن غذا یا منابع جستجو کردن، بهویژه در طبیعت.
To search widely for food or provisions, especially in the wild.
«مرغها هر صبح در حیاط دنبال غذا میگردند.»
“The chickens forage in the yard every morning.”
«حیوانات وحشی برای بقا به جستجوی غذا میپردازند.»
“Wild animals forage for food to survive.”