forgetness
اسم — فراموشی
حالت یا وضعیتی که در آن چیزی به دست فراموشی سپرده شده است؛ فراموشی.
The state or condition of being forgotten; oblivion.
«ویرانههای باستانی قرنها در فراموشی گم شده بودند.»
“The ancient ruins were lost to forgetness for centuries.”
«او میترسید که کارش پس از مرگش به دست فراموشی سپرده شود.»
“He feared his work would fall into forgetness after his death.”
تفاوت با واژههای مشابه
رسمی/ادبی. اغلب برای فراموشی کامل و دائمی به کار میرود، به خصوص در مورد شهرت یا وجود. 'به دست فراموشی سپرده شد' اینجا خوب کار میکند. برای فراموشی روزمره کمتر رایج است.
Formal/literary. Often used for complete and lasting forgetfulness, especially concerning reputation or existence. 'Fell into oblivion' works well here. Less common for everyday forgetfulness.
رایج. به معنای عدم توجه یا بیاعتنایی عمدی است، نه ناتوانی در به خاطر سپردن. 'بیتوجهی به قوانین' کاربرد دارد، اما 'بیتوجهی به یک خاطره' کمتر از forgetness مناسب است.
Common. A deliberate lack of attention or concern, rather than an inability to remember. 'Disregard for rules' works, but 'disregard for a memory' is less fitting than 'forgetness'.