verb (فعل)commonpast (گذشته): fulfilledpast participle (مفعولی): fulfilled-ing (حال): fulfilling3rd (سوم): fulfils
فعل — ایفا کردن
ایفا کردناجرا کردنبرآورده کردن
کامل کردن یا به انجام رساندن چیزی که خواسته، وعده داده یا انتظار میرود.
To complete or achieve something desired, promised, or expected.
«او رویای تبدیل شدن به پزشک را تحقق بخشید.»
“She fulfilled her dream of becoming a doctor.”
«شرکت تمام سفارشها را به موقع اجرا کرد.»
“The company fulfilled all orders on time.”
تفاوت با واژههای مشابه
accomplish— تحقق بخشیدن
رسمی. تأکید بر به انجام رسیدن موفقیتآمیز؛ در بسیاری از موارد جایگزین fulfil است.
Formal. Emphasizes successful completion; interchangeable with fulfil in many contexts.