futile
fu·tile/ˈfjuːtaɪl/
adjective (صفت)formalcomparative (تفضیلی): more futilesuperlative (عالی): most futile
صفت — بیفایده
بیفایدهبیحاصل
بینتیجه یا بیفایده؛ که سود یا نتیجهای ندارد.
Not producing any useful result; pointless or ineffectual.
«تلاشهایش برای تغییر نظر او بیحاصل بود.»
“His attempts to change her mind were futile.”
«جدل کردن با او بیفایده است.»
“It is futile to argue with him.”
تفاوت با واژههای مشابه
useless— بیفایده
معمول. موقع تأکید بر نبود هدف یا تأثیر، جایگزین futile است.
Common. Interchangeable with futile when emphasizing lack of purpose or effect.