gargoyle
اسم — گول
چهره یا پیکره انسان یا حیوان حکاکی شده و بدقواره که از ناودان یک ساختمان بیرون زده و معمولاً به عنوان دهانه آبریز برای دور کردن آب از دیوار عمل میکند.
A grotesque carved human or animal face or figure projecting from the gutter of a building, typically acting as a spout to carry water clear of a wall.
«کلیسای جامع باستانی با گولهای بسیاری تزئین شده بود.»
“The ancient cathedral was adorned with many gargoyles.”
«آب باران از دهان گول سرازیر شد.»
“Rainwater streamed from the gargoyle's mouth.”
تفاوت با واژههای مشابه
صفت. چیزی زشت، کج و معوج یا هیولایی را توصیف میکند. میتواند به عنوان اسم استفاده شود، اما gargoyle نوع خاصی از بدقوارههای معماری است. 'مجسمه بدقواره' درست است.
Adjective. Describes something ugly, distorted, or monstrous. Can be used as a noun, but 'gargoyle' is a specific type of architectural grotesque. 'The grotesque statue' works.
کلی. لوله یا لبهای که مایع از آن ریخته یا خارج میشود. 'آبریز قوری'. فقط به عملکرد اشاره دارد، نه به شکل حکاکی شده.
General. A tube or lip through which liquid can be poured or discharged. 'A teapot spout'. Only refers to the function, not the carved figure.
اسم — زشترو
(غیررسمی) فردی با ظاهری بدقواره یا زشت.
(informal) A person with a grotesque or ugly appearance.
«او به شوخی رئیس بداخلاقش را گول نامید.»
“She jokingly called her grumpy boss a gargoyle.”
«او در کنار مدلهای جذاب، احساس میکرد یک بدقواره است.»
“He felt like a gargoyle next to the glamorous models.”
تفاوت با واژههای مشابه
روزمره. یک موجود خیالی بزرگ، زشت و ترسناک. 'هیولایی زیر تخت'. قویتر و ترسناکتر از gargoyle هنگامی که به انسان اشاره دارد.
Everyday. A large, ugly, and frightening imaginary creature. 'A monster under the bed'. Stronger and more frightening than 'gargoyle' when referring to a person.
ادبی/اساطیری. یک غول آدمخوار در داستانهای فولکلور. 'یک غول شیطانی'. اشاره به شخصیتی بسیار بزرگتر و تهدیدآمیزتر از gargoyle دارد.
Literary/mythological. A man-eating giant in folklore. 'An evil ogre'. Implies a much larger and more menacing figure than a 'gargoyle'.