genteel
gen·teil/dʒenˈtiːl/
adjective (صفت)formalcomparative (تفضیلی): genteelersuperlative (عالی): genteelest
صفت — مودب
مودبنجیبپرطمطراق
مودب، نجیب یا محترم، اغلب به صورت تصنعی یا خودنمایانه.
Polite, refined, or respectable, often in an affected or pretentious way.
«او از خانوادهای نجیب با سنتهای قدیمی است.»
“She comes from a genteel family with old traditions.”
«رفتار مودبانه او مهمانان را تحت تأثیر قرار داد.»
“His genteel manners impressed the guests.”