grum
/ɡrʌm/
adjective (صفت)archaic
صفت — عبوس
عبوسبدخلق
اصطلاح لهجه اسکاتلندی برای توصیف کسی که عبوس، خشنود نیست یا بدخلق است.
Used chiefly in Scottish dialect meaning gloomy, sullen, or bad-tempered.
«بعد از خبر بد او بسیار عبوس بود.»
“He was quite grum after the bad news.”
«کودک عبوس حاضر به بازی نبود.»
“The grum child refused to play.”
تفاوت با واژههای مشابه
sullen— عبوس
رایج؛ توصیف حالتی گرفته و کینهجو همراه با سکوت.
Common; describes a gloomy or sulky mood, often silent and resentful.