gush
/ɡʌʃ/
1verb (فعل)commonpast (گذشته): gushedpast participle (مفعولی): gushed-ing (حال): gushing3rd (سوم): gushes
فعل — فوران کردن
فوران کردنریزش یافتن
ناگهان و به مقدار زیاد جریان یافتن.
To flow out suddenly and in large amounts.
«آب از لوله شکسته فوران کرد.»
“Water gushed from the broken pipe.”
«خون از زخم فوران کرد.»
“Blood gushed from the wound.”
تفاوت با واژههای مشابه
stream— جریان داشتن
رایج؛ جریان پیوسته به جای ناگهانی بودن.
Common. Means steady flow rather than sudden gush.
متضادها
2noun (اسم)common
اسم — جریان ناگهانی
جریان ناگهانیفوران
جریان ناگهانی و شدید مایع یا احساسات.
A sudden, strong flow of liquid or feelings.
«فوران آب کف زمین را پر کرد.»
“A gush of water flooded the floor.”
«او احساس شادی شدیدی داشت.»
“He felt a gush of happiness.”