verb (فعل)commonpast (گذشته): gushedpast participle (مفعولی): gushed-ing (حال): gushing3rd (سوم): gushes
فعل — فوران کرد
فوران کردجریان یافت
گذشته فعل gush؛ به معنی فوران یا جریان ناگهانی و زیاد.
Past tense of gush; to flow out suddenly and in large amounts.
«آب از لوله شکسته فوران کرد.»
“Water gushed from the broken pipe.”
«او با هیجان سخن گفت.»
“He gushed with excitement.”