hadst
/hædst/
verb (فعل)archaicpast (گذشته): hadpast participle (مفعولی): had-ing (حال): having3rd (سوم): has
فعل — داشتی
داشتیداشته بودی
(کهن) شکل ماضی اخباری فعل 'have' برای فاعل مفرد دوم شخص (تو).
(Archaic) Second person singular past indicative of 'have'.
«بهتر بود در خانه میماندی.»
“Thou hadst better stayed home.”
«اگر حقیقت را میدانستی، چه میکردی؟»
“If thou hadst known the truth, what wouldst thou have done?”