heal
فعل — شفا یافتن
ترمیم و خوب شدن بدن یا بخشی از آن بعد از آسیب یا بیماری.
To become healthy again after an injury or illness.
«زخم در عرض چند هفته بهبود مییابد.»
“The wound will heal in a few weeks.”
«او پس از عمل جراحی سریع درمان شد.»
“She healed quickly after the surgery.”
تفاوت با واژههای مشابه
روزمره و معمول. وقتی صحبت از برگشت به سلامتی است جایگزین heal میشود اما لزوماً روی ترمیم بافت تاکید ندارد.
Common everyday. Can replace 'heal' when talking about returning to health but doesn’t always imply physical tissue repair — e.g., 'recover from cold'.
رسمی/معمول. به معنای درمان قطعی بیماری است و بیشتر در موقعیتهای پزشکی استفاده میشود.
Formal/common. Implies actively causing an illness to disappear, more medical and intentional than healing naturally. Can substitute 'heal' when treatment is involved.
فعل — شفا بخشیدن
بهبود دادن شرایط سخت یا درد عاطفی، به طوری که کمتر اذیتکننده شود.
To make a difficult situation or emotional pain better or less painful.
«زمان میتواند زخمهای عاطفی را بهبود ببخشد.»
“Time can heal emotional wounds.”
«آنها پس از دعوا سعی کردند دوستیشان را ترمیم کنند.»
“They tried to heal their friendship after the argument.”
تفاوت با واژههای مشابه
غیررسمی و معمول. بیشتر برای ترمیم روابط یا احساسات به کار میرود.
Informal/common. Often used metaphorically for relationships or emotions rather than physical wounds — e.g., 'mend a broken heart'.
معمول. بیشتر روی کاهش درد یا ناراحتی تمرکز دارد و همیشه جایگزین heal نمیشود.
Common. Emphasizes easing pain or distress more than full repair; not always interchangeable with 'heal'.