hearing impaired
صفت — کم‌شنوا
کسی که شنوایی‌اش کامل یا تا حدی آسیب دیده است و نمی‌تواند خوب بشنود.
Partly or totally unable to hear; having reduced hearing.
«این مدرسه برنامه ویژه‌ای برای دانش‌آموزان کم‌شنوا دارد.»
“The school has a special program for hearing impaired students.”
«زیرنویس فیلم را برای تماشاگران کم‌شنوا در دسترس می‌کند.»
“Subtitles make the film accessible to hearing impaired viewers.”
تفاوت با واژه‌های مشابه
روزمره. فقط وقتی جایگزین می‌شود که شنوایی کاملاً از بین رفته باشد یا فرد خودش را ناشنوا بداند. «deaf students» درست است، اما hearing impaired شامل کم‌شنوایی نسبی هم می‌شود و دامنه‌اش گسترده‌تر است.
Everyday. Interchangeable only when the hearing loss is total or the person identifies as deaf — 'deaf students' works, but 'hearing impaired' also covers partial loss, so it is broader.
اسم — کم‌شنوایان
افرادی که شنوایی‌شان کامل یا تا حدی آسیب دیده است، به‌عنوان یک گروه.
People who have partial or total hearing loss, considered as a group.
«تئاتر برای افراد کم‌شنوا زیرنویس فراهم می‌کند.»
“The theater provides captions for the hearing impaired.”
«این برنامه جدید به افراد کم‌شنوا کمک می‌کند مکالمه‌های تلفنی را دنبال کنند.»
“The new app helps the hearing impaired follow phone calls.”