heng
/hɛŋ/
noun (اسم)archaic
اسم — کاراکتر انگلسی قدیم
کاراکتر انگلسی قدیمنماد صدا
کاراکتری که در انگلیسی قدیم برای نمایاندن یک آوا استفاده میشد.
A character used in Old English representing a specific phoneme.
«حرف هِنگ در برخی متون انگلیسی قدیم دیده میشود.»
“The letter heng is found in some Old English texts.”
«هینگ یک صدای همخوان را در انگلیسی قدیم نشان میداد.»
“Heng represented a consonant sound in Old English.”