humdrum
hum·drum/ˈhʌmdrʌm/
adjective (صفت)commoncomparative (تفضیلی): more humdrumsuperlative (عالی): most humdrum
صفت — کسالتآور
کسالتآوربیتنوعیکنواخت
فاقد هیجان یا تنوع؛ کسلکننده و یکنواخت.
Lacking excitement or variety; dull and monotonous.
«او شغلش را کسالتآور و بیارزش میدانست.»
“He found his job humdrum and unfulfilling.”
«فیلم یکنواخت و قابل پیشبینی بود.»
“The movie was humdrum and predictable.”
تفاوت با واژههای مشابه
tedious— خستهکننده
رایج. معنای مشابه، در توصیف چیزهای خستهکننده قابل جایگزینی.
Common. Similar meaning, interchangeable in describing boring things.