imperium
im·pe·ri·um/ɪmˈpɪriəm/
noun (اسم)formal
اسم — اختیار
اختیارقدرت عالی
قدرت یا اختیار عالی، به ویژه در روم باستان.
Supreme power or authority, especially in ancient Rome.
«امپراتور اختیار کامل بر کل امپراتوری داشت.»
“The emperor held imperium over the entire empire.”
«اختیار به ژنرالها در زمان جنگ در روم باستان داده میشد.»
“Imperium was granted to generals during wartime in ancient Rome.”
تفاوت با واژههای مشابه
sovereignty— حاکمیت
رسمی. به قدرت عالی معمولاً در زمینه حکومت یا پادشاهی اشاره دارد.
Formal. Refers to supreme power, often in government or monarchy contexts.