indian
صفت — هندی
مربوط به هند، مردم آن، یا فرهنگ آن.
Relating to India, its people, or its culture.
«او غذای هندی را دوست دارد.»
“She loves Indian food.”
«او تاریخ هند را مطالعه کرد.»
“He studied Indian history.”
تفاوت با واژههای مشابه
غیررسمی. در برخی زمینهها، به ویژه هنگام اشاره به فردی از هند، قابل جایگزینی است. با این حال، 'هندو' به طور خاص به پیروان دین هندو اشاره دارد، در حالی که 'هندی' گستردهتر است و به ملیت یا منشاء اشاره میکند. یک فرد هندی میتواند هندو، مسلمان، مسیحی و غیره باشد، در حالی که یک فرد هندو به طور خاص پیرو دین هندو است.
Informal. Can be used interchangeably in some contexts, especially when referring to someone from India. However, 'Hindu' specifically refers to followers of Hinduism, while 'Indian' is broader, referring to nationality or origin. 'An Indian person' can be Hindu, Muslim, Christian etc., while 'A Hindu person' is specifically a follower of Hinduism.
اسم — هندی
بومی یا ساکن هند، یا شخصی با تبار هندی.
A native or inhabitant of India, or a person of Indian descent.
«بسیاری از هندیها در بریتانیا زندگی میکنند.»
“Many Indians live in the UK.”
«او اصالتاً هندی است.»
“He is an Indian by birth.”
تفاوت با واژههای مشابه
رسمی/ادبی. میتواند به فردی از هند یا زبان اشاره داشته باشد. به طور کلی در زمینههای رسمی قابل جایگزینی است، اما 'Indian' در مکالمات روزمره بسیار رایجتر است.
Formal/Literary. Can refer to a person from India or the language. It is generally interchangeable in formal contexts, but 'Indian' is much more common in everyday conversation.
اسم — بومی آمریکا
عضوی از مردمان بومی قاره آمریکا، که اغلب به عنوان بومیان آمریکا شناخته میشوند.
A member of any of the indigenous peoples of the Americas, often referred to as Native Americans.
«آنها در مورد فرهنگ سرخپوستان دشتها آموختند.»
“They learned about the culture of the Plains Indians.”
«قبایل سرخپوست سنتهای غنی داشتند.»
“The Indian tribes had rich traditions.”