indulge
فعل — لذت بردن
اجازه دادن به خود یا دیگران برای لذت بردن از چیزی خوشایند و معمولا لوکس یا خاص.
To allow oneself or someone else to enjoy something pleasurable, especially something considered a luxury or a special treat.
«خودم را با یک تکه شکلات خوشحال کردم.»
“I indulged myself with a piece of chocolate.”
«او به فرزندانش با اسباببازیهای زیاد دل خوشی میدهد.»
“She indulges her children with lots of toys.”
تفاوت با واژههای مشابه
شایع/محاورهای. وقتی تمرکز روی مراقبت یا تجمل است میتواند جایگزین شود. همیشه برای همه معانی مناسب نیست.
Common/informal. Can replace 'indulge' when focusing on extra care or luxury, especially for oneself or others, e.g. 'She pampers her dog.' Not always interchangeable for non-care contexts.
فعل — فرونشاندن
تسلیم شدن به یک تمایل یا خواسته، معمولا به طور افراطی یا بدون کنترل.
To yield to an inclination or desire, often excessively or without restraint.
«او تمام آخر هفته به شور و شوقش برای نقاشی پرداخت.»
“He indulged his passion for painting all weekend.”
«با وجود رژیم، خودش را به خوردن شیرینیها راضی کرد.»
“She indulged in sweets despite her diet.”
تفاوت با واژههای مشابه
رسمی. وقتی بر تسلیم شدن به خواستهها تاکید است جایگزین است. برای همه معانی مناسب نیست.
Formal. Interchangeable when stressing yielding to desires or emotions, e.g. 'He surrendered to his cravings.' Not for all uses of 'indulge'.
شایع/رسمی. وقتی به رضایت بخشی اشاره دارد جایگزین میشود. همیشه برای محاوره مناسب نیست.
Common/formal. Can replace 'indulge' when meaning to satisfy a desire, e.g. 'She gratified her wish for travel.' Not always interchangeable in casual speech.