verb (فعل)formalpast (گذشته): inducedpast participle (مفعولی): induced-ing (حال): inducing3rd (سوم): induces
فعل — ایجاد کردن
ایجاد کردنسبب شدن
ایجاد یا سبب ایجاد یک تاثیر یا حالت خاص شدن.
Causing or bringing about a particular effect or condition.
«دارو باعث خواب میشود.»
“The drug is inducing sleep.”
«استرس باعث سردرد میشود.»
“Stress is inducing headaches.”
تفاوت با واژههای مشابه
causing— سبب شدن
رایج. وقتی چیزی باعث ایجاد تأثیر میشود معمولاً قابل جایگزینی است.
Common. Often interchangeable when something brings about an effect; e.g. 'causing pain' can replace 'inducing pain'.