verb (فعل)commonpast (گذشته): infuriatedpast participle (مفعولی): infuriated-ing (حال): infuriating3rd (سوم): infuriates
فعل — عصبانی کردن
عصبانی کردنخشمگین کردنآتش گرفتن
کسی را بسیار عصبانی یا خشمگین کردن.
To make someone extremely angry or furious.
«نظر بیادبانهاش همه را در جلسه عصبانی کرد.»
“Her rude comment infuriated everyone at the meeting.”
«او از تصمیم ناعادلانه خشمگین شد.»
“He was infuriated by the unfair decision.”
تفاوت با واژههای مشابه
enrage— خشمگین کردن
رسمی. در تمام زمینهها جایگزین infuriate است. اغلب در نوشتهها و سخنرانیها استفاده میشود.
Formal. Fully interchangeable with 'infuriate' in all contexts. Used often in writing and speeches.
anger— عصبانی کردن
روزمره. میتواند جایگزین infuriate شود اما شدت کمتری دارد. برای عصبانیت خفیفتر مناسب است.
Common. Can replace 'infuriate' but is less intense. For milder anger contexts, e.g. 'His words angered me' vs. 'His words infuriated me'.