inheritor
اسم — وارث
شخصی که پس از مرگ دیگری اموال، پول یا عنوانی را دریافت میکند.
A person who receives property, money, or a title from someone who has died.
«وارث ملک تصمیم گرفت خانه را بازسازی کند.»
“The inheritor of the estate decided to renovate the house.”
«او تنها وارث جواهرات مادر بزرگش است.»
“She is the sole inheritor of her grandmother's jewelry.”
تفاوت با واژههای مشابه
رسمی و رایج. در موارد قانونی مرتبط با ارث و عناوین قابل جایگزینی با inheritor است، مانند «وارث تاجوتخت».
Formal and common. Interchangeable with inheritor in legal contexts related to estate and titles, e.g., 'heir to the throne.'
اصطلاح رسمی/حقوقی. بهطور خاص به کسی که از طریق وصیتنامه ارث میبرد اشاره دارد؛ کلیت کمتری نسبت به inheritor دارد.
Formal/legal term. Specifically refers to someone who inherits property by a will; less general than inheritor.