interlocutory
in·ter·loc·u·to·ry/ˌɪntəˈlɒkjʊtəri/
inter-between, amonglocutspeak-oryrelating to
adjective (صفت)formal
صفت — موقت دادگاهی
موقت دادگاهیدستور موقت
مربوط به دستور موقت یا موقت در دادگاه که قبل از تصمیم نهایی داده میشود.
Relating to a temporary or provisional court order given during legal proceedings before the final decision.
«دادگاه دستور موقت برای توقف ساختوساز صادر کرد.»
“The court issued an interlocutory injunction to stop the construction.”
«درخواستهای تجدیدنظر موقت قبل از حکم نهایی انجام میشوند.»
“Interlocutory appeals are made before the final verdict.”
تفاوت با واژههای مشابه
provisional— موقت
رسمی. در زمینه حقوقی، جایگزین موقت است.
Formal. Can replace 'interlocutory' in legal contexts referring to temporary orders.