noun (اسم)commonplural (جمع): interruptions
اسم — قطع کردن
قطع کردنمختل کردن
عمل یا نمونههایی که پیوستگی چیزی را متوقف یا قطع میکنند.
The acts or instances of stopping or breaking the continuity of something.
«در طول جلسه اختلالات زیادی بود.»
“There were many interruptions during the meeting.”
«او از قطع شدن حین کار متنفر است.»
“She dislikes interruptions when working.”
تفاوت با واژههای مشابه
interference— دخالت
رایج. معنی کلیتری دارد اما در اختلال شبیه است.
Common. Broader meaning including disruption, but overlaps in stopping flow.