irritate
ir·ri·tate/ˈɪrɪteɪt/
verb (فعل)commonpast (گذشته): irritatedpast participle (مفعولی): irritated-ing (حال): irritating3rd (سوم): irritates
فعل — آزار دادن
آزار دادنرنجاندن
عصبانی یا ناراحت کردن کسی.
To make someone annoyed or angry.
«سر و صدا هنگام کار مرا اذیت میکند.»
“The noise irritates me while I work.”
«سؤالهای پیدرپی او شروع به اذیت کردنش کرد.»
“His constant questions began to irritate her.”