verb (فعل)commonpast (گذشته): jabbedpast participle (مفعولی): jabbed-ing (حال): jabbing3rd (سوم): jabs
فعل — زدن
زدننوک زدنکوبیدن
به سرعت و تند با انگشت یا جسم نوکتیز زدن یا فشار دادن
to poke or thrust quickly and sharply, often with a finger or pointy object
«او در طول جلسه مرتب با آرنج به من زد.»
“He kept jabbing me with his elbow during the meeting.”
«دکتر سوزن را به سرعت به بازوی بیمار فرو میکرد.»
“The doctor was jabbing the needle into the patient's arm.”
تفاوت با واژههای مشابه
stabbing— پاره کردن
غیررسمی. حرکت تند مشابه ولی اغلب با نیروی بیشتر و آسیبرسانتر؛ 'jabbing' سبکتر است.
Informal. Similar quick thrusting motion but often implies more force and potential harm; 'jabbing' is lighter.
prodding— تلنگر زدن
رایج. تلنگر آرام برای جلب توجه یا واکنش. وقتی حرکت کمتر تهاجمی است، قابل جایگزین jabbing.
Common. Gentle poking to get attention or provoke a reaction. Can replace 'jabbing' when motion is less aggressive.