jangled
فعل — به صدا درآورد
زمان گذشته و اسم مفعول فعل 'jangle' به معنای ایجاد صدای فلزی خشن و زنگدار یا آشفته شدن.
Past tense and past participle of 'jangle', meaning to make a harsh, ringing metallic sound or to be disturbed.
«کلیدهایش هنگام راه رفتن به صدا درآمدند.»
“His keys jangled as he walked.”
«صدای ناگهانی اعصاب او را آشفته کرد.»
“The sudden noise jangled her nerves.”
تفاوت با واژههای مشابه
رایج. به صدای فلزی تیز، اغلب سنگینتر از jangle اشاره دارد. هنگام توصیف صدای اشیاء فلزی سنگین، با 'jangled' قابل تعویض است، اما 'jangled' برای اشیاء سبکتر و متعدد بهتر است. 'The chains clanked' درست است، 'The keys clanked' کمتر از 'jangled' رایج است.
Common. Refers to a sharp, metallic sound, often heavier than a jangle. Interchangeable with 'jangled' when describing the sound of heavy metal objects, but 'jangled' is better for lighter, multiple objects. 'The chains clanked' works, 'The keys clanked' is less common than 'jangled'.
رایج. میتواند به مجموعهای سریع از صداهای کوتاه و تیز، اغلب از اشیاء لق، یا به آشفته/عصبی شدن اشاره کند. هنگام اشاره به صدای حرکت اشیاء لق قابل تعویض است، اما 'rattled' میتواند به معنای 'عصبی کردن' نیز باشد که 'jangled' این معنی را ندارد. 'The windows rattled' درست است، 'He felt rattled' درست است (اما 'He felt jangled' نادرست است).
Common. Can refer to a rapid succession of short, sharp sounds, often from loose objects, or to being disturbed/nervous. Interchangeable when referring to sounds of loose objects moving, but 'rattled' can also mean 'made nervous' which 'jangled' doesn't. 'The windows rattled' works, 'He felt rattled' works (but 'He felt jangled' does not).