jeopardising
فعل — به خطر انداختن
به خطر انداختن کسی یا چیزی، یعنی قرار دادن آن در موقعیتی که احتمال از دست دادن، آسیب یا شکست وجود دارد.
Present participle of 'jeopardise': putting (someone or something) into a situation in which there is a danger of loss, harm, or failure.
«سیاستمدار به خاطر به خطر انداختن امنیت ملی مورد انتقاد قرار گرفت.»
“The politician was criticised for jeopardising national security.”
«اقدامات بیملاحظه او موفقیت پروژه را به خطر میانداخت.»
“His reckless actions were jeopardising the success of the project.”
تفاوت با واژههای مشابه
رایج. تا حد زیادی با 'jeopardising' قابل تعویض است و اغلب در مکالمات عمومی ترجیح داده می شود. بر ایجاد خطر تاکید دارد.
Common. Largely interchangeable with 'jeopardising' and often preferred in general conversation. It emphasizes the creation of danger.
رایج. بیشتر بر عمل پذیرفتن ریسک تمرکز دارد تا صرفاً به خطر انداختن چیزی. می تواند برای نتایج مثبت و منفی استفاده شود. 'او با سیگار کشیدن سلامتی خود را به خطر می اندازد' درست است، 'او پول خود را در بازار سهام به خطر می اندازد' نیز درست است.
Common. Focuses more on the act of taking a risk, rather than simply putting something in danger. Can be used for both positive and negative outcomes. 'He is risking his health by smoking' works, 'She is risking her money in the stock market' works.