knuckling

knuck·ling/ˈnʌklɪŋ/

knucklethe joint of a finger-ingpresent participle / gerund

verb (فعل)commonpast (گذشته): knuckledpast participle (مفعولی): knuckled-ing (حال): knuckling3rd (سوم): knuckles

فعل — زدن با بند انگشت

زدن با بند انگشتتسلیم شدن

زدن با بند انگشت؛ تسلیم شدن به صورت استعاری.

Pressing or knocking with the knuckles; giving in or yielding (figuratively).

«او تحت فشار رئیس خود تسلیم شد.»

“He was knuckling under pressure from his boss.”

«تیم همچنان به دستورهای کاپیتان‌شان عمل می‌کرد.»

“The team kept knuckling to their captain's orders.”

تفاوت با واژه‌های مشابه

knocking— کوبیدن

رایج. حرکت فیزیکی مشابه، نه معنی استعاری.

Common. Similar physical action, not figurative meaning.

yielding— تسلیم شدن

رایج. وقتی به معنی تسلیم شدن است قابل جایگزینی است.

Common. Interchangeable when 'knuckling' means giving in.

متضادها