adjective (صفت)common
صفت — اجارهای
اجارهایمستأجر شده
مالکی که تحت قرارداد اجاره داده شده است.
(Of property) rented out under a lease agreement.
«آپارتمان اجارهای کاملاً مبله است.»
“The leased apartment comes fully furnished.”
«آنها در یک فضای اداری اجارهای در مرکز شهر زندگی میکنند.»
“They live in a leased office space downtown.”