libel
اسم — افترا
اظهار نادرست کتبی که به شهرت کسی آسیب میزند.
A false written statement that damages someone's reputation.
«او پس از انتشار ادعاهای نادرست علیه روزنامه بهخاطر افترا شکایت کرد.»
“He sued the newspaper for libel after they published false claims.”
«آن سلبریتی در پرونده افترا علیه هفتهنامه زرد پیروز شد.»
“The celebrity won a libel case against the tabloid.”
تفاوت با واژههای مشابه
رسمی. اصطلاح حقوقی گستردهتر که شامل libel و slander است و همیشه به نوشته محدود نمیشود.
Formal. Broader legal term including libel and slander; not always limited to written form.
رسمی. مشابه libel اما به اظهارات شفاهی کذب اشاره دارد نه کتبی.
Formal. Similar to libel but refers to spoken false statements, not written ones.
متضادها
فعل — تهمت زدن
نوشتن یا انتشار اظهارات نادرست که به آبروی کسی آسیب میزند.
To write or publish a false statement that harms someone’s reputation.
«آن مقاله با انتشار شایعات کذب به سیاستمدار تهمت زد.»
“The article libeled the politician by spreading false rumors.”
«او تهدید کرد هر کسی که به او افترا بزند را مورد شکایت قرار میدهد.»
“She threatened to sue anyone who libels her.”
تفاوت با واژههای مشابه
رسمی. تخریب آبروی کسی از طریق اظهارات نادرست؛ در زمینه حقوقی اغلب با libel قابلجایگزینی است.
Formal. To damage someone's reputation through false statements; often interchangeable with libel in legal contexts.
رسمی. به توهین شفاهی اشاره دارد، نه نوشتاری.
Formal. Refers specifically to spoken defamation, not written.