lynching
lynch·ing/ˈlɪn.tʃɪŋ/
lynchto execute unlawfully, usually by hanging-ingpresent participle / gerund
noun (اسم)formal
اسم — دار زدن بدون محاکمه
دار زدن بدون محاکمهاعدام خودسرانه
عمل کشتن کسی، معمولاً با دار زدن، بدون محاکمه قانونی و معمولاً توسط جمعی خودسرانه.
The act of killing someone, especially by hanging, without legal judgment, often by a mob.
«دار زدن بدون محاکمه یک عمل وحشیانه در تاریخ بود.»
“Lynching was a brutal practice in history.”
«مقامات همه اعمال اعدام خودسرانه را محکوم کردند.»
“The authorities condemned all acts of lynching.”