malpractice
mal·prac·tice/ˌmælˈpræk.tɪs/
mal-bad, wrongfulpracticethe act of doing or performing
noun (اسم)formal
اسم — بیکفایتی حرفهای
بیکفایتی حرفهایسهلانگاری
انجام نادرست وظایف حرفهای که معمولاً به آسیب منجر میشود، بهخصوص در پزشکی یا حقوق.
Failure to perform professional duties correctly, often causing harm, especially in medicine or law.
«پزشک به خاطر بیکفایتی حرفهای مورد شکایت قرار گرفت.»
“The doctor was sued for malpractice.”
«بیکفایتی حرفهای میتواند شغل را خراب کند.»
“Malpractice can ruin a career.”
تفاوت با واژههای مشابه
negligence— سهلانگاری
رسمی. ناتوانی در مراقبت کافی در وظایف شغلی؛ معنی مشابه دارد.
Formal. Failure to take proper care in professional duties; similar meaning.