mana
اسم — مانا
در ادیان پلینزی و ملانزی، یک نیروی یا قدرت ماوراء طبیعی غیرشخصی که ممکن است ذاتی انسانها، حیوانات یا اشیاء بیجان باشد.
In Polynesian and Melanesian religion, an impersonal supernatural force or power that may be inherent in people, animals, or inanimate objects.
«اعتقاد بر این بود که جنگجو از مانا (نیروی فراطبیعی) بزرگی برخوردار است.»
“The warrior was believed to possess great mana.”
«تصور میشد اشیاء مقدس خاصی دارای مانا (نیروی فراطبیعی) قدرتمندی هستند.»
“Certain sacred objects were thought to hold powerful mana.”
اسم — نیروی جادویی
(در بازیهای فانتزی) قدرت یا انرژی جادویی بازیکن که برای اجرای جادو استفاده میشود.
(In fantasy games) A player's magical power or energy, used to cast spells.
«جادوگر یک معجون مصرف کرد تا مانای خود را بازیابی کند.»
“The wizard consumed a potion to restore his mana.”
«اجرای آن جادوی قدرتمند مانای زیادی مصرف خواهد کرد.»
“Casting that powerful spell will cost a lot of mana.”
تفاوت با واژههای مشابه
رایج/عمومی. یک اصطلاح گستردهتر برای قدرت یا سرزندگی. در حالی که mana به طور خاص به انرژی جادویی در بازیها اشاره دارد، energy میتواند به طور کلیتر استفاده شود. 'برای اجرای آن جادو به انرژی بیشتری نیاز دارم' قابل فهم است، اما mana در این زمینه دقیقتر است.
Common/General. A broader term for power or vitality. While 'mana' specifically refers to magical energy in games, 'energy' can be used more generally. 'I need more energy to cast that spell' is understandable, but 'mana' is more precise in context.