verb (فعل)formalpast (گذشته): meritedpast participle (مفعولی): merited-ing (حال): meriting3rd (سوم): merits
فعل — لیاقت داشتن
لیاقت داشتنشایستگی داشتن
لیاقت یا شایستگی داشتن برای چیزی، معمولاً تحسین یا پاداش (گذشته).
To deserve or be worthy of something, often praise or reward (past tense).
«او بهخاطر تلاش سختش شایستگی دریافت تقدیر داشت.»
“She merited recognition for her hard work.”
«موفقیت تیم شایستگی جشن گرفتن داشت.»
“The team's success merited celebration.”
تفاوت با واژههای مشابه
deserved— شایسته
رایج. در معنی شایستگی میتواند جایگزین 'merited' شود. مثال: 'He deserved praise.' مناسب است.
Common. Can replace 'merited' when meaning 'worthy of'. Example: 'He deserved praise.' works well.