murmuring
اسم — غرش ضعیف
صدای آهسته و پیوسته یا زمزمهای که به سختی شنیده میشود.
A low, continuous soft sound or whispering noise, often hard to hear clearly.
«زمزمه جمعیت سالن را پر کرد.»
“The murmuring of the crowd filled the hall.”
«صدای آهستهای از جنگل به گوش میرسید.»
“There was a soft murmuring coming from the forest.”
تفاوت با واژههای مشابه
رایج. زمانی که به صداهای نرم یا گفتار انسان اشاره دارد قابل جایگزینی است. 'او راز را زمزمه کرد' درست است، 'باد زمزمه کرد' بیشتر شاعرانه است.
Common. Interchangeable when referring to soft speech or sounds, especially human voices. 'He whispered a secret' fits, 'the wind whispered' is more poetic.
رایج. به صداهای پیوسته و کم معمولاً مکانیکی یا جمعیتی اشاره دارد. قابل جایگزین برای زمزمه گفتاری انسان نیست.
Common. Refers to continuous low sounds, but usually more mechanical or crowd noise. Not interchangeable with human speech murmuring.
متضادها
فعل — زمزمه کردن
صحبت کردن به آرامی یا با صدای آهسته، معمولاً نامشخص یا نرم.
The act of speaking quietly or in a low voice, often indistinctly or softly.
«او به آرامی دعا میخواند.»
“She was murmuring a prayer quietly.”
«او چیزی زیر لب گفت که من دقیق نشنیدم.»
“He murmured something I couldn’t quite hear.”
تفاوت با واژههای مشابه
رایج. معنی بسیار نزدیکی دارد و معمولاً در صحبت نرم قابل جایگزینی است. 'او در گوشش زمزمه کرد' خوب است.
Common. Very close meaning, generally interchangeable when it refers to quiet speech. 'She whispered in his ear' fits well.
رایج. به صحبت آهسته و نامفهوم اما معمولاً با لحن شکایتآمیز اشاره دارد. همیشه قابل جایگزینی نیست.
Common. Refers to quiet or indistinct speech but often with a complaining tone. Not always interchangeable.