mutter
mut·ter/ˈmʌtər/
1verb (فعل)commonpast (گذشته): mutteredpast participle (مفعولی): muttered-ing (حال): muttering3rd (سوم): mutters
فعل — مکالمه زیرلبی کردن
مکالمه زیرلبی کردنغرولند کردن
با صدای آهسته و نامشخص صحبت کردن، معمولاً بهصورت شکایت یا نارضایتی.
To speak quietly and unclearly, often complaining or showing dissatisfaction.
«او چیزی زیر لب گفت.»
“He muttered something under his breath.”
«او درباره خدمات بد غر زد.»
“She muttered about the bad service.”
تفاوت با واژههای مشابه
murmur— زیرلب گفتن
رایج. صحبت نرم و نامشخص، قابل جایگزینی در صحبتهای آرام.
Common. Soft, unclear speech, interchangeable when describing quiet talking.
2noun (اسم)common
اسم — زمزمه
زمزمهغرغر
صدای نرم و نامشخص یا شکایت کمصدا.
A low, indistinct sound or complaint.
«در جمع صدای زمزمه بود.»
“There was a mutter in the crowd.”
«شکایت کمصدایی به سرعت گسترش یافت.»
“A mutter of discontent spread quickly.”