فعل — نامگذاری شد
زمان گذشته و اسم مفعول فعل 'name'، به معنای نامیدن کسی یا چیزی.
Past tense and past participle of 'name', meaning to give a name to someone or something.
«نوزاد به نام مادربزرگش نامگذاری شد.»
“The baby was named after her grandmother.”
«پروژه «عملیات ققنوس» نام گرفت.»
“The project was named 'Operation Phoenix'.”
تفاوت با واژههای مشابه
رایج. اغلب با «نامیده شد» قابل تعویض است، وقتی به سادگی به آنچه کسی یا چیزی به آن ارجاع داده میشود، اشاره دارد. «او جان نامیده شد.» میتواند برای حیوانات خانگی یا نامگذاری غیررسمی استفاده شود.
Common. Often interchangeable with 'named' when simply referring to what someone or something is referred to. 'He was called John.' Can be used for pets or informal naming.
رسمی/مذهبی. بهطور خاص به عمل نامگذاری در طول مراسم غسل تعمید مسیحی اشاره دارد. «نوزاد ماری غسل تعمید داده شد.» برای نامگذاری عمومی با «نامیده شد» قابل تعویض نیست.
Formal/Religious. Specifically refers to the act of giving a name during a Christian baptism ceremony. 'The baby was christened Mary.' Not interchangeable with 'named' for general naming.
صفت — نامگذاریشده
که نام خاصی به آن داده شده است.
Having been given a particular name.
«مظنون نامبرده در حال ترک صحنه دیده شد.»
“The named suspect was seen leaving the scene.”
«او ذینفع نامبرده در وصیتنامه است.»
“She is the named beneficiary in the will.”
تفاوت با واژههای مشابه
رسمی. به این معناست که چیزی به طور رسمی برای هدف خاصی یا با نام خاصی شناسایی یا انتخاب شده است. «راننده تعیین شده.» معمولاً برای نامهای شخصی قابل تعویض نیست.
Formal. Implies that something has been officially identified or chosen for a specific purpose or with a specific name. 'The designated driver.' Not typically interchangeable for personal names.