name
/neɪm/
1noun (اسم)commonplural (جمع): names
اسم — اسم
اسمنام
کلمه یا اصطلاحی که یک شخص، حیوان، مکان یا چیز با آن شناخته میشود، خطاب قرار میگیرد یا به آن ارجاع میشود.
A word or term by which a person, animal, place, or thing is known, addressed, or referred to.
«اسم شما چیست؟»
“What is your name?”
«او اسمش را روی درخت حک کرد.»
“He carved his name into the tree.”
تفاوت با واژههای مشابه
appellation— لقب (Formal. 'Appellation' is a more formal or literary term for a name or title, often used for specific or descriptive names. 'Name' is the common, everyday term.) (رسمی. 'Appellation' یک اصطلاح رسمیتر یا ادبی برای یک نام یا عنوان است که اغلب برای نامهای خاص یا توصیفی به کار میرود. 'Name' اصطلاح رایج و روزمره است.)
متضادها
2verb (فعل)commonpast (گذشته): namedpast participle (مفعولی): named-ing (حال): naming3rd (سوم): names
فعل — نامیدن
نامیدناسم گذاشتنمشخص کردن
به کسی یا چیزی اسم دادن؛ شناسایی کردن یا مشخص کردن.
To give a name to someone or something; to identify or specify.
«آنها نام کودکشان را اِما گذاشتند.»
“They named their baby Emma.”
«آیا میتوانید نام تمام پایتختهای اروپا را بگویید؟»
“Can you name all the capitals of Europe?”
تفاوت با واژههای مشابه
designate— تعیین کردن (Formal. 'Designate' implies formally assigning a name, title, or role, often with authority. 'Name' is broader and can be informal (naming a pet) or formal (naming a child).) (رسمی. 'Designate' به معنای تعیین رسمی یک نام، عنوان یا نقش است، اغلب با اختیار. 'Name' گستردهتر است و میتواند غیررسمی (نامگذاری حیوان خانگی) یا رسمی (نامگذاری کودک) باشد.)