adjective (صفت)formalcomparative (تفضیلی): more observativesuperlative (عالی): most observative
صفت — مشاهدهگر
مشاهدهگردارای قدرت مشاهده
ویژگی کسی که با دقت به چیزها توجه میکند.
Characterized by careful observation; attentive to details.
«او دارای چشم تیزبین برای جزئیات است.»
“She has an observative eye for detail.”
«رویکرد مشاهدهای در مطالعات علمی اهمیت دارد.»
“An observative approach is key in scientific studies.”
تفاوت با واژههای مشابه
observant— باهوش در مشاهده
رایج. به معنی دقت زیاد در مشاهده، اغلب قابل جایگزینی.
Common. Means paying close attention, often used interchangeably.