obscurity
اسم — گمنامی
حالتی که در آن چیزی شناختهشده یا معروف نیست و کمتر کسی آن را میشناسد.
The state of being unknown or not well known; lack of fame or recognition.
«این هنرمند بعد از سالها گمنامی به شهرت رسید.»
“The artist gained fame after years of obscurity.”
«بسیاری از نویسندگان مستعد در گمنامی باقی میمانند.»
“Many talented writers remain in obscurity.”
تفاوت با واژههای مشابه
رسمی. معمولا زمانی است که هویت بهقصد مخفی میشود نه صرفا ناشناخته بودن.
Formal. Often used when identity is deliberately hidden rather than just unknown. 'He lived in obscurity' and 'He lived in anonymity' are close but differ in intention.
رسمی/ادبی. بیانگر فراموشی کامل یا نادیده گرفته شدن است؛ قویتر از obscurity.
Formal/literary. Implies complete forgetfulness or being completely ignored, stronger than obscurity. 'Falls into oblivion' emphasizes being forgotten over time.
متضادها
اسم — ابهام
ویژگی دشوار بودن در فهم یا ناواضح بودن، ابهام.
The quality of being difficult to understand or not clear; vagueness or ambiguity.
«ابهام این شعر باعث میشد سخت بفهمیم و قدردانش باشیم.»
“The obscurity of the poem made it hard to appreciate.”
«توضیح او پر از ابهام و سردرگمی بود.»
“His explanation was full of obscurity and confusion.”
تفاوت با واژههای مشابه
رسمی. به چند معنایی بودن یا برداشتهای متفاوت اشاره میکند و همیشه جایگزین obscurity نیست.
Formal. Emphasizes multiple possible meanings or interpretation, sometimes intentional. Not always interchangeable with obscurity which can simply mean lack of clarity.