noun (اسم)formal
اسم — اشغال
اشغالاقامت
عمل یا وضعیت اشغال کردن مکانی مثل ساختمان یا اتاق، معمولاً به عنوان مستاجر یا مهمان.
The act or state of occupying a place, such as a building or room, usually as a tenant or guest.
«نرخ اشغال هتل در این فصل بالاست.»
“The hotel’s occupancy rate is high this season.”
«قبل از رزرو، اشغال بودن اتاق را چک کردیم.»
“We checked the room’s occupancy before booking.”
تفاوت با واژههای مشابه
occupation— اشغال
معنی مشابه ولی occupation کاربردهای گستردهتری دارد از جمله مشاغل.
Similar meaning but 'occupation' has broader uses including jobs.