offence
of·fence/əˈfɛns/
noun (اسم)common
اسم — تخلف
تخلفجرمناسزا
عملی که قانون یا قاعدهای را میشکند؛ جرم یا تخلف.
An act that breaks a law or rule; a crime or wrongdoing.
«او به جرم جدی متهم شد.»
“He was charged with a serious offence.”
«تخلفات جزئی به سادگی مجازات میشوند.»
“Minor offences are punished lightly.”
تفاوت با واژههای مشابه
crime— جرم
رسمی. به طور خاص به اعمال غیرقانونی اشاره دارد، زیرمجموعه تخلفات.
Formal. Refers specifically to illegal acts, a subset of offences.