outpatient
out·pa·tient/ˈaʊtˌpeɪʃənt/
noun (اسم)commonplural (جمع): outpatients
اسم — بیمار سرپایی
بیمار سرپاییمراجعهکننده سرپایی
بیماری که بدون بستری شدن درمان دریافت میکند.
A patient who receives medical treatment without being admitted to a hospital.
«او به عنوان بیمار سرپایی به درمانگاه مراجعه کرد.»
“She visited the clinic as an outpatient.”
«خدمات سرپایی شامل معاینه و درمانهای جزئی است.»
“Outpatient services include check-ups and minor treatments.”