plague
اسم — طاعون
یک بیماری باکتریایی واگیردار که با تب و هذیان و معمولاً تشکیل دملها و گاهی ذاتالریه مشخص میشود. از لحاظ تاریخی باعث مرگومیر گستردهای شده است.
A contagious bacterial disease characterized by fever and delirium, typically with the formation of buboes, and sometimes pneumonia. Historically, it caused widespread death (e.g., the Black Death).
«مرگ سیاه یک طاعون ویرانگر در قرن چهاردهم بود.»
“The Black Death was a devastating plague in the 14th century.”
«آنها علائم طاعون را بررسی کردند.»
“They studied the symptoms of the plague.”
تفاوت با واژههای مشابه
رایج. به وقوع گسترده یک بیماری عفونی در یک جامعه در یک زمان خاص اشاره دارد. طاعون یک بیماری خاص است، همهگیری یک اصطلاح کلی برای شیوع سریع آن است.
Common. Refers to a widespread occurrence of an infectious disease in a community at a particular time. 'Plague' is a specific disease, 'epidemic' is a general term for its rapid spread. 'The flu caused an epidemic' works, 'The flu caused a plague' doesn't, unless used metaphorically.
رسمی. یک همهگیری بسیار گستردهتر که در چندین کشور یا قاره شیوع یافته است.
Formal. A much wider epidemic, one that has spread across multiple countries or continents. 'The plague became a pandemic' works.
اسم — آفت
هر نوع آفت یا مشکل گسترده، که اغلب مزاحمتی مداوم تلقی میشود.
Any widespread affliction or trouble, often considered a persistent nuisance.
«پشههای دائمی در طول تابستان یک آفت بودند.»
“The constant mosquitos were a plague during the summer.”
«بوروکراسی بلایی برای پیشرفت است.»
“Bureaucracy is a plague on progress.”
تفاوت با واژههای مشابه
ادبی/استعاری. به چیزی اشاره دارد که بدشانسی یا رنج میآورد، اغلب با حس مجازات الهی.
Literary/figurative. Suggests something that brings bad luck or suffering, often with a sense of divine punishment. 'A curse on their house' works, but for everyday annoyances, 'plague' is more appropriate.
روزمره. به چیزی آزاردهنده یا مزاحم اشاره دارد، اما معمولاً شدت کمتری نسبت به 'plague' دارد.
Everyday. Refers to something annoying or inconvenient, but usually less severe than 'plague'. 'The neighbor's loud music is a nuisance' works, 'The neighbor's loud music is a plague' implies extreme and constant trouble.
متضادها
فعل — آزار دادن
باعث دردسر یا ناراحتی مداوم برای کسی شدن.
To cause continuous trouble or distress to.
«او از شک و تردید در مورد تصمیمش عذاب میکشید.»
“He was plagued by doubts about his decision.”
«این تیم در این فصل از آسیبدیدگیها رنج برده است.»
“The team has been plagued by injuries this season.”
تفاوت با واژههای مشابه
روزمره. اذیت کردن یا مزاحم شدن برای کسی، معمولاً به شکلی جزئی.
Everyday. To annoy or disturb someone, usually in a minor way. 'Don't bother me' works. 'The flies bothered me' is milder than 'The flies plagued me'.
رسمی/قویتر. اعمال رنج فیزیکی یا ذهنی شدید. 'Plague' میتواند آزار مداوم را برساند، 'torment' رنج عمیق را نشان میدهد.
Formal/stronger. To inflict severe physical or mental suffering. 'Plague' can imply persistent annoyance, 'torment' implies deep suffering. 'He was tormented by his memories' works.