posturing
اسم — نمایش
رفتار یا گفتاری که برای تحت تاثیر قرار دادن یا فریب دادن دیگران انجام میشود.
Behavior or speech that is intended to impress or mislead others.
«ژستگیری عصبانی او فقط یک نمایش برای دوربینها بود.»
“His angry posturing was just a show for the cameras.”
«فریب ادا و اطوارهای مداوم او را نخورید.»
“Don't be fooled by his constant posturing.”
تفاوت با واژههای مشابه
رسمی. به تظاهر یا رفتار ساختگی، اغلب برای فریب دادن، اشاره دارد. «ادب او صرفاً یک تظاهر بود.» میتواند جایگزین 'posturing' شود وقتی قصد فقط فریبکاری باشد، نه خودنمایی.
Formal. Refers to faking something or acting in a certain way, often to deceive or mislead. 'His politeness was a mere pretence.' It can replace 'posturing' when the intent is pure deception, less about showing off.
غیررسمی. به رفتاری نمایشی برای جلب توجه یا تایید عمومی اشاره دارد. «خودنمایی او در مناظره آزاردهنده بود.» اغلب در بافتهای سیاسی یا عمومی استفاده میشود. میتواند جایگزین 'posturing' شود وقتی هدف صرفاً جلب توجه عمومی باشد.
Informal. Specifically refers to acting in a showy way to gain public approval or attention. 'His grandstanding during the debate was annoying.' It's often used in political or public contexts. Can replace 'posturing' when the goal is purely public attention.
فعل — ادا درآوردن
رفتاری از خود نشان دادن که هدف آن تحت تأثیر قرار دادن یا فریب دادن دیگران است.
To behave in a way that is intended to impress or mislead others.
«او فقط برای جلب توجه ژست میگرفت.»
“He was just posturing for attention.”
«سیاستمداران اغلب در طول مبارزات انتخاباتی ژست میگیرند.»
“Politicians often posture during election campaigns.”
تفاوت با واژههای مشابه
متداول. به نمایش گذاشتن چیزی به شکلی خودنمایانه، به ویژه برای تحریک حسادت یا تحسین یا نشان دادن سرکشی. «او ثروتش را به رخ کشید.» میتواند جایگزین 'posturing' شود وقتی عمل به طور خاص درباره نمایش یک دارایی یا ویژگی است.
Common. Means to display something ostentatiously, especially in order to provoke envy or admiration or to show defiance. 'He flaunted his wealth.' It can replace 'posturing' when the action is specifically about showing off a possession or quality.
رسمی. به وانمود کردن به داشتن (احساس، حالت یا جراحت) اشاره دارد. «او وانمود کرد که بیمار است تا از کار طفره رود.» این بیشتر درباره وانمود کردن یک حالت وجودی است تا یک رفتار کلی.
Formal. Means to pretend to be affected by (a feeling, state, or injury). 'He feigned illness to avoid work.' This is more about pretending a state of being rather than a general behavior.