practice
اسم — تمرین
تکرار و انجام یک فعالیت برای بهتر کردن مهارتها.
The repeated exercise or performance of an activity to improve skill.
«او هر روز پیانو تمرین میکند.»
“She does piano practice every day.”
«تمرین باعث کمال میشود.»
“Practice makes perfect.”
تفاوت با واژههای مشابه
رسمی. برای آمادهشدن در اجراهای هنری بهکار میرود؛ برای بهبود مهارت کلی قابل جایگزینی نیست.
Formal. Used especially for preparing artistic performances; not interchangeable when referring to general skill improvement.
رسمی/رایج. روی آموزش سیستماتیک تأکید دارد تا تکرار غیررسمی؛ گاهی در ورزش یا مهارتها جایگزین practice میشود.
Formal/common. Focuses on systematic instruction rather than informal repeated effort; sometimes interchangeable with 'practice' in sports or skills.
متضادها
اسم — دفتر کار
دفتر یا محل انجام حرفهای مانند وکالت یا پزشکی.
A professional business or place where a profession is carried out, such as a law or medical office.
«او پارسال دفتر وکالت خودش را راهاندازی کرد.»
“She started her own law practice last year.”
«مطب دکتر این هفته شلوغ است.»
“The doctor's practice is busy this week.”
تفاوت با واژههای مشابه
رایج. واژه کلی برای محل کار؛ همیشه جایگزین وقتی موضوع خدمات حرفهای است نیست.
Common. General term for workplace; not always interchangeable when emphasizing professional services.
رسمی. برای شرکتها بهویژه حقوقی یا مشاورهای بهکار میرود؛ برای مطب پزشکی جایگزین نیست.
Formal. Used for business entities, especially legal or consulting; not interchangeable for medical practice.
فعل — تمرین کردن
یک فعالیت را بارها انجام دادن برای بهتر شدن در آن.
To repeatedly do or perform an activity to improve at it.
«او هر شب گیتار میزند.»
“He practices the guitar every evening.”
«هر روز مهارت صحبت کردن انگلیسیات را تمرین کن.»
“Practice your English speaking daily.”
تفاوت با واژههای مشابه
رسمی/رایج. بر آموزش و آمادهسازی تأکید دارد؛ اغلب در ورزش و مهارتها جایگزین است.
Formal/common. Emphasizes instruction and preparation; often interchangeable in sports and skill contexts.
رسمی. معمولاً در هنرهای نمایشی بهکار میرود؛ برای تمرین مهارت عمومی نیست.
Formal. Usually for performing arts; not used for general skill practice.
متضادها
فعل — مشغول به کار بودن
حرفهای مانند وکالت یا پزشکی را به صورت منظم انجام دادن.
To perform a profession or activity regularly as a career, especially law or medicine.
«او بیش از ۲۰ سال پزشک بوده است.»
“She has practiced medicine for over 20 years.”
«بسیاری از وکلا در آن شهر فعالیت دارند.»
“Many lawyers practice in that city.”
تفاوت با واژههای مشابه
رایج. معنای کلی دارد؛ وقتی به حرفه اشاره میشود تا حدی جایگزین است اما رسمی نیست.
Common. Broad meaning; interchangeable when referring to performing a profession but less formal.
رسمی. برای اداره کردن کسبوکار یا دفتر بهکار میرود؛ برای حرف پزشکی به خودی خود نیست.
Formal. Used for running or managing a practice/business; not used for medical practice itself.