prestigious
pres·ti·gious/prɛˈstɪdʒəs/
adjective (صفت)formalcomparative (تفضیلی): more prestigioussuperlative (عالی): most prestigious
صفت — معتبر
معتبرباوقارشهیر
دارای شهرت و احترام بالا به دلیل دستاورد یا کیفیت
Having a high reputation and respect due to achievement or quality
«او از یک دانشگاه معتبر فارغالتحصیل شد.»
“She graduated from a prestigious university.”
«این جایزه به دانشمندان باوقار در سراسر جهان اهدا میشود.»
“The award is given to prestigious scientists worldwide.”
تفاوت با واژههای مشابه
renowned— مشهور
رسمی. معمولاً درباره افراد یا مؤسسات مشهور با شهرت مثبت استفاده میشود.
Formal. Often used for famous people or institutions with positive reputation.
distinguished— برجسته
رسمی/ادبی. تأکید بر احترام و تحسین به خاطر دستاوردها.
Formal/literary. Highlights respect and admiration for achievements.