profusion
اسم — فراوانی
فراوانی یا مقدار زیادی از چیزی.
An abundance or large quantity of something.
«باغ انبوهی از گلهای رنگارنگ بود.»
“The garden was a profusion of colorful flowers.”
«او با فراوانی صفت و قید مینویسد.»
“She writes with a profusion of adjectives and adverbs.”
تفاوت با واژههای مشابه
رایج. در معنا بسیار شبیه و اغلب قابل تعویض. «Abundance» ممکن است کمی بر حالت داشتن بیش از اندازه تأکید کند، در حالی که «profusion» اغلب به مقدار زیاد یا سرشار، به ویژه از چیزهایی که رشد میکنند یا پخش میشوند، اشاره دارد.
Common. Very similar in meaning and often interchangeable. 'Abundance' may slightly emphasize a state of having more than enough, while 'profusion' often implies a lavish or overflowing quantity, especially of things that grow or spread.
رسمی. به مقدار زیاد یا بیش از حد اشاره دارد، اغلب با بار معنایی کمی منفی به معنای داشتن بیش از اندازه. «Profusion» میتواند خنثی یا مثبت باشد.
Formal. Implies an excessive or overabundant quantity, often with a slightly negative connotation of having too much. 'Profusion' can be neutral or positive.